Oda do zwycięstwa

Atrament płynie jak wiatr i ostrze, niczym batalion szarżujący przez tysiąc mil. Gdy rozlewa się po dachach, a szczęśliwy omen zdobi okapy, blask wznosi się ze szczytu trofeum. Zwycięstwo odbija się echem przez korytarze, a bezkresny świat rozpościera się u stóp zwycięzcy.
Góry i rzeki zmieniają się wraz z wiatrem i wolą człowieka; szczyty spowite chmurami wznoszą się jako pomniki triumfu. Złoty atrament wzbiera jak fala; jadeit błyszczy jak gwiazdy. Niema oda głosi chwałę wyrzeźbioną ręką zwycięzcy: świat niebiańskich pałaców, złoty wiek majestatu.