ศาลาส่องสว่าง

เมฆแยกตัว เกล็ดหิมะทอลวดลาย/สายลมแห่งฤดูใบไม้ผลิพัดพาดอกไม้ผลิบาน

ทุกรุ่งอรุณใหม่ ปล่อยให้ความสุขโบยบิน ดั่งแสงทองสลายความมืด

ความหนาวเย็นของฤดูหนาวเริ่มจางหาย ความหวังใหม่เกิดในความอบอุ่นและแสงสว่าง

แสงเทียนละลายเงาแห่งฤดูหนาว สลักเส้นทองบนภาชนะที่เต็มไปด้วยสุรา

ความเงียบสงบโหยหาด้วยลมหายใจที่กลั้นไว้ ให้ควันทะลุทะลวงที่ซึ่งความมืดเผา

กลิ่นหอมของบ๊วยเกี่ยวพันกับอากาศยามจันทร์เพ็ญนอกหน้าต่าง เกล็ดหิมะลอยละลิ่วด้วยท่วงท่าอ่อนช้อย

ชูแก้วอวยพรให้ปีที่ผ่านไป ส่องแสงดั่งดวงดาวที่จางหายอย่างรวดเร็ว

ล่องลอยสู่พื้นโลก ส่องประกายอ่อนโยน ห่มคลุมเวลาด้วยความฝัน

หิมะยังคงโปรยปราย เสียงกระซิบเงียบลง ระฆังยามเช้าดังขึ้น นำมาซึ่งความสงบสุข

รุ่งอรุณมากับแสงทอง ขจัดเงามืดของวันวาน