Kan Ateşi Tacı

Kanla edilmiş bir yemin, alev alev yanan bir taç. Sancaklar nerede dalgalanırsa kahraman oraya gider.
Efsanelere göre antik krallık, bir zamanlar bir gecede lejyonlar tarafından kuşatılmış. Surlar aşılmak üzereyken savunma komutanı avucunu yarmış ve kanı kutsal yapının ebedî ocağına akarken savaş tanrısına son yeminini etmiş. Yer bir anda sarsılmış, erimiş çekirdeği canlanmış ve taş basamaklardan taşmış. Çok geçmeden gökyüzünü aydınlatan, alevlerden oluşmuş görkemli bir taç yükselmiş. Garnizonun kalkanları, öfkeli alevlerin gölgeleri karşısında parlamış. Geriye kalan son savaşçıların yürekleri de aynı ateşle dolmuş. Şafak söktüğünde düşmanlar çoktan dağılmış ama komutan kayıplara karışmış.
İmparatorluk şehrinin alevleri sonraki çağlarda zaman zaman titreşse de taştan savaşçılar mızraklarını hazır tutmaya devam ederek sonsuza dek taçsız kralın dönüşünü beklemiş. Gökyüzünü yutan kavurucu alevler, sarsılmaz bir yeminin ve yalnızca gerçek bir kahramanın taşımaya layık olduğu bir tacın tanığı olarak kalmış.