Yeşim Kuş Tüyü Sarayı

Ormanın derinliklerinde Zümrüt rengi tüyler; yükselen Güneş'e, bulutların arasından gelen ilahi çağrıya ve şehrin üzerindeki kutsal aleve doğru akın eder.
Rivayete göre tüylü yılan, Güneş dağ zirvelerinin ardında battığında ve eski kayıtlara yeni bir sayfa eklendiğinde nihayet yükseklerde bulunan tapınaktaki uykusundan uyanırmış. Altın gözleri ve yeşim rengi tüyleriyle göğe yükselir, kutsal alevlerin habercisi olarak ulu sunağın çevresinde daireler çizer, ardından o alevler taş basamaklarda dans eder, kapalı kapılardan içeri süzülürmüş. Karanlık gece böylece son bulur; yağmur, bereket ve yaşam yeniden filizlenirmiş.
Böylece rahipler, göklere uzanan uzun basamakları tırmanmış ve rüzgârlardaki ilahi fısıltıları dinleyip yıldızların altında geçen zamanın kaydını tutmuşlar. Kentlerin yükselişi ve çöküşü, mevsimlerin durmaksızın birbirini izlemesi ya da kralların görkemli destanları... Hepsi sonsuza dek taşa kazınmış. Zümrüt yeşili tüyler, bulutların arasında görüldüğü sürece uygarlığın ışığı asla sönmeyecekmiş.